არქივი

კალენდარი

September 2014
M T W T F S S
« Jul    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

ბიუჯეტის შესრულების პრობლემები

get_imgავტორი: აკაკი გველესიანი

მიმდინარე წლის 6 თვის განმავლობაში სახელმწიფო ბიუჯეტიდან გამოყოფილი თანხებიდან სამინისტროების ნაწილმა თანხა ვერ აითვისა. სოფლის მეურნეობის, გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების და რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტროებმა უარყოფითი შეფასება მიიღეს.

პარლამენტის საფინანსო-საბიუჯეტო კომიტეტმა „საქართველოს 2014 წლის სახელმწიფო ბიუჯეტის 6 თვის შესრულების ანგარიშის“ შესახებ შემაჯამებელი სხდომა 12 სექტემბერს გამართა. ანგარიში ფინანსთა მინისტრის პირველმა მოადგილემ, გიორგი თაბუაშვილმა წარადგინა. მან ისაუბრა ბიუჯეტის ფაქტობრივი შესრულების შედეგებზე და ოპტიმისტური პროგნოზი გააკეთა.

შემაჯამებელ სხდომას წინ უსწრებდა ანგარიშის განხილვა სხვადასხვა კომიტეტებში. შეფასებები უმეტესად დადებითი იყო, თუმცა ორმა კომიტეტმა უარყოფითი დასკვნა დადო.

მიუხედავად იმისა, რომ სოფლის მეურნეობის სამინისტროს მაჩვენებელი ერთ-ერთი საუკეთესო იყო, აგრარულმა კომიტეტმა მისი მუშაობა მაინც უარყოფითად შეაფასა. კომიტეტის თავმჯდომარის, გიგლა აგულაშვილის განცხადებით, მათი შეშფოთება ბიუჯეტის ხარჯვითმა ნაწილმა გამოიწვია. მისი თქმით, კონკურსებისა და ტენდერების ჩატარების წესებში მთავრობის მიერ შეტანილმა ცვლილებებმა სოფლის მეურნეობის სამინისტროში თანხების ჯეროვნად ვერათვისება გამოიწვია, რადგან რამდენიმე კონკურსი შეჩერდა, ახლების ორგანიზება კი დროში გაიწელა. მან საკადრო და მენეჯმენტურ პრობლემებსაც გაუსვა ხაზი.

„მევენახეობისა და მეღვინეობის განვითარება“, „სასოფლო-სამეურნეო კოოპერატივების ხელშეწყობის ღონისძიებები“, „ქართული აგროსასურსათო პროდუქციის, ღვინისა და სამზარეულოს პოპულარიზაცია“, „სოფლის მეურნეობის დარგში სამეცნიერო-კვლევითი ღონისძიებების განხორციელება“ – ამ პროგრამებისთვის გამოყოფილი თანხების ნახევარიც კი არაა ათვისებული, თუმცა ზოგიერთი პროგრამა სამინისტრომ 100%-ით შეასრულა. ჯამში, სოფლის მეურნეობის სამინისტრომ, 6 თვეში გამოყოფილი 169 940 000 ლარიდან ფაქტობრივად 145 623 000 ლარი დახარჯა, რაც დაგეგმილის 85.8%-ია.

უფრო დაბალი იყო გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროს მაჩვენებელი, რის გამოც მან გარემოს დაცვის კომიტეტისაგან უარყოფითი დასკვნა დაიმსახურა. ჯამში უწყებამ დაგეგმილი თანხების მხოლოდ 67%-ის ათვისება მოახერხა. გარემოს დაცვის კომიტეტის განცხადებით, თუ სამინისტრო მისთვის გამოყოფილ თანხებს ვერ დახარჯავს, მაშინ მომავალ წელს მისთვის დაფინანსების გაზრდა შეუძლებელი იქნება.

ხარჯვით ნაწილში პრობლემები ჰქონდა რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტროსაც. ზოგიერთი პროგრამის შემთხვევაში გამოყოფილი თანხების 50%-ის ათვისებაც კი ვერ მოხერხდა. ჯამში სამინისტრომ მისთვის გამოყოფილი თანხების მხოლოდ 72% დახარჯა.

ანგარიშის მიხედვით, წლის პირველ 6 თვეში შემოსულობებს – 155 მილიონი დააკლდა, გრანტებს – 53 მილიონი, სხვა შემოსავლებს – 33 მილიონი, ვალდებულებების ზრდა კი 176 მილიონი ლარით ნაკლები იყო.

სხდომაზე მენეჯმენტის პრობლემაზეც ისაუბრეს, საპარლამენტო უმცირესობამ კი შარშანდელი სცენარის გამეორებაზე და წლის მეორე ნახევარში ბრუნვაში ჩაშვებული დიდი თანხების გამო ლარის ვარდნის  შესაძლებლობაზე ილაპარაკა. გიორგი თაბუაშვილის თქმით კი, უკვე ხელმისაწვდომია 8 თვის მონაცემებიც, სადაც მდგომარეობა მნიშვნელოვნადაა გამოსწორებული და ოპტიმიზმის საფუძველს იძლევა.

საფინანსო-საბიუჯეტო კომიტეტის თავმჯდომარის, დავით ონოფრიშვილის განცხადებით, მომავალში სახელმწიფო ბიუჯეტის შესრულების საკითხი ყოველკვარტალურად განიხილება.

სახელმწიფო ვერ ახერხებს მის ხელთ არსებული რესურსების სრულად და ეფექტურად გამოყენებას, რაც ქვეყნის განვითარებისა და წინსვლის პროცესს მნიშვნელოვნად ანელებს. სავარაუდოდ, სწორედ ეს პრობლემა იყო ზაფხულში რამდენიმე მინისტრის შეცვლის მიზეზი. ამ ცვლილების შედეგი 2015 წლის დასაწყისში უნდა გამოჩნდეს, როცა ბიუჯეტის წლის მეორე ნახევრის შესრულების ანგარიში გახდება ცნობილი, თუმცა, მხოლოდ მინისტრების შეცვლა, დიდი ალბათობით, შედეგს ვერ მოიტანს და პრობლემას სრულად ვერ აღმოფხვრის. საჭიროა გაატარდეს უფრო კომპლექსური ღონისძიებები, გადაიხედოს შედარებით დაბალი დონის მენეჯერთა კომპეტენცია, და საჭიროების შემთხვევაში, ისინი ახალი კადრებით ჩანაცვლდნენ.

სტიგმა – ,,ნაჯდომი”

რესოციალიზაციაავტორი: ნინა კოპალეიშვილი

საქართველოში დღეს მწვავედ დგას ადამიანების სტიგმატიზაციისა და დისკრიმინაციის პრობლემა. საზოგადოების დიდი ნაწილი ცდილობს გამოარჩიოს ადამიანები რასის, კანის ფერის, ცხოვრების სტილისა  თუ სხვა ბევრ მიზეზთა გამო, რათა ჰქონდეს მიზეზი დევნოს ისინი. ,,დევნილთა” ერთ-ერთი ასეთი ჯგუფი ყოფილი პატიმრები არიან, რომლებსაც თბილისურ-ჟარგონული იარლიყი-,,ნაჯდომი” დიდხანს გაჰყვებათ ხოლმე. ადამიანების ეს არც თუ მცირე ჯგუფი მკვეთრად გამიჯნულია საზოგადოების თითქმის ყველა ფენისაგან, რაც ხელს უწყობს მათ გარიყულ ცხოვრებასა და ასოციალურ ქცევას. მათი დიდი ნაწილის რესოციალიზაცია არ (და არა ვერ) ხდება იმიტომ, რომ ამას საზოგადოება არათუ არ უწყობს, არამედ უშლის კიდეც ხელს. საზოგადეობა ვერ ვაცნობიერებს რამხელა ზიანის მიყენება შეუძლია თითოეული ყოფილი პატიმრისთვის  და ამით რამდენად უწყობს ხელს მათ მიერ რეციდივს ჩადენას.

სწორედ ზემოაღნიშნული პრობლემის გამო, იუსტიციის სამინისტროს დანაშაულის პრევენციის ცენტრმა 2012 წელს დაიწყო პროგრამა, რომელიც ყოფილ პატიმართა რეაბილიტაცია-რესოციალიზაციას გულისხმობს. სოციალური მუშაკი პატიმრებთან მუშაობას ჯერ კიდევ მათი საპატიმროდან გამოსვლამდე იწყებს, რათა თითოეული მათგანი ინფორმირებული იყოს ასეთი მომსახურების შესახებ. პროგრამის ფარგლებში ნებისმიერ ყოფილ პატიმარს შეუძლია შეავსოს განაცხადი და ჩაერთოს პროექტში, რომელიც თავისმხრივ რიგ მომსახურებებს გულისხმობს. ესენია : იურიდიული, სოციალური და სამედიცინო მომსახურება, ტრენინგები ყოფილ პატიმართა ოჯახის წევრებისთვის და დასაქმების ხელშეწყობა. პროგრამის დაწყებიდან 600-მდე ბენეფიციარმა მიიღო მომსახურება. თითოეული მათგანი გადიოდა ბიო-ფსიქო-სოციალურ შეფასებას, შემდეგ კი მათთვის ინდივიდუალურ  სამოქმედო გეგმას ადგენდნენ.

პროგრამაში ჩართვა ნებაყოფლობითია. როგორც ,,ყოფილ პატიმართა რეაბილიტაციისა და რესოციალიზაციის სამმართველოს“ უფროსი ნიკოლოზ ხარებავა ამბობს, შემოტანილ განაცხადზე უარი მხოლოდ იმ ბენეფიციარებს შეიძლება უთხრან, რომელთა მოთხოვნების დაკმაყოფილება მათი სამმართველოს მიერ ფიზიკურად შეუძლებელია.

„იყო შემთხვევა, როდესაც ყოფილ პატიმარს სჭირდებოდა ისეთი ქრონიკული დაავადების მკურნალობა, რომელსაც ჩვენი პროგრამა არ ითვალისწინებს. ამიტომ მოხდა მისი გადამისამართება სხვა ორგანიზაციასთან. სხვა შემთხვევაში, სტატუსის მქონე ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია მიიღოს ჩვენი მომსახურება, მთავარი მათი მხრიდან მონდომებაა. ისინი უბრალოდ უნდა მოვიდნენ ჩვენამდე“, – აღნიშნა ნიკოლოზ ხარებავამ.

საინტერესოა ასევე ამ პროგრამის საპილოტე ქვეპროექტი, რომლსაც საგრანტო კონკურსში გამარჯვებული ორგანიზაცია ,,აფხაზეთი” ახორციელებდა. პროექტის ფარგლებში, გამოყოფილი ფინანსების შესაბამისად, შეირჩა 20 ყოფილი პატიმარი, რომელთაგან  სტაჟირება საჯარო და კერძო სექტორებში სრულად სულ 14-მა გაიარა.

,,პროექტის ფარგლებში ბენეფიციარები იმაღლდებდნენ კვალიფიკაციას იმ სფეროში, რომელიც მათ პროფესიას შეესაბამებოდა.  იყო შემთხვევები, როდესაც ყოფილ პატიმარს არ ჰქონია კონკრეტული პროფესია, თუმცა ჰქონდა კონკრეტული ინტერესის სფერო. მაგალითად, ერთ-ერთმა ბენეფიციარმა სამშენებლო კომპანიაში შეისწავლა შედუღების ტექნოლოგია , რის შემდეგაც დასაქმდა სხვა მსგავს დაწესებულებაში. ეს კი ნიშნავს იმას, რომ სტიგმა ამ ადამიანების მიმართ   მეტ-ნაკლებად შემცირდა და მათ დასაქმების რეალური შანსი გაუჩნდათ. უნდა აღინიშნოს ისიც, რომ ზოგიერთ პრეტენდენტს უარი უთხრეს სტაჟირების პროექტში მონაწილეობაზე, რადგან კონკრეტულ შემთხვევებში არსებობდა რიგი ფსიქოლოგიური პრობლემები. ჩვენი თვითმიზანი კი სწორედ სტიგმის გაქრობაა და ამაში, ჩემი აზრით, ყველა ორგანო და დაწესებულება უნდა ჩაერთოს”,  - განმარტა ნიკოლოზ ხარებავამ.

სტაჟირების პროგრამაში ჩართულ ადამიანებთან შეხვედრა ,,ყოფილ პატიმართა კავშირის ” წარმომადგენელს ვთხოვეთ. მისი თქმით, ცენტრიდან გაშვებული ადამიანები, ვინც უშუალოდ მონაწიელობას იღებდა პროგრამაში, უარს აცხადებენ მედიასთან ურთიერთობაზე, რადგან იყო შემთხვევა , როდესაც მათი ტელევიზიაში მიწვევამ  რიგი უსიამოვნებები გამოიწვია, რადგან ყოფილი პატიმრების მიმართ დამოკიდებულება, მიუხედავად მათი რესოციალიზაციისა და რეაბილიტაციის ხელშეწყობისა, დიდად არ შეცვლილა. საზოგადოების მნიშვნელოვანი ნაწილი მათ მიმართ ისევ მკვეთრად უარყოფითადაა განწყობილი.

ყოფილი პატიმრების რებილიტაცია-რესოციალიზაცია საკმაოდ რთული პროცესია და თუ მათ გარშემო არსებული სოციუმი ამ პროცესში ხელს არ შეუწყობს,  შედეგი კი შეიძლება ძალიან მარტივი აღმოჩნდეს – მათ დანაშაული გაიმეორონ.

ნებისმიერ ყოფილ პატიმარს რეაბილიტაცია-რესოციალიზაციის პროგრამასთან დაკავშირებით ინფორმაცია შეუძლია მიიღოს იუსტიციის სამინისტროს დანაშაულის პრევენციის ცენტრის ცხელ ხაზზე : 2 145 145.

ღია წერილი “მენტალობას”

ღია წერილირომ გვკითხოთ, ვმარხულობთ იმიტომ, რომ რელიგიურები ვართ.

რომ გვკითხოთ, მამაო გვშველის იმიტომ, რომ შუამავალია.

დემოკრატია გვწყურია იმიტომ, რომ თავისუფლება გვინდა, თავისუფლება და არა აღვირახსნილობა. ჩვენი თავისუფლება, ხომ ზუსტად იქ მთავრდება, სადაც სხვისი იწყება.

რომ გვკითხოთ, განათლება გვინდა მაღალ დონეზე – ყველანი პროფესორები უნდა გავხდეთ.

პატიოსნება სისხლში გვაქვს იმიტომ, რომ აღვირახსნილებს ვებრძვით.

რომ გვკითხოთ, ლგბტ-ს (ჩვენივე ფრაზას ვიხმარ – “სხვებს”) ვერ ვიტანთ იმიტომ, რომ ნამდვილ ქართველ მამაკაცს რა ჯობს.

შრომა გვიყვარს, ბუნება გვაქვს ასეთი.

რომ გვკითხოთ,  “ქალი ვიცი მე კუხნაში” იმიტომ, რომ მეტი არაფერი იცის.

შოვინისტები არ ვართ იმიტომ, რომ ზანგებს, ჩინელებს, ინდოელებს და სხვებს ვუთმენთ.

სხვა ერი ჩვენ არ გვჭირდება იმიტომ, რომ ჩვენი დედები, დები, ცოლები არ დადიან  იტალიაში, საბერძნეთში სამუშაოდ და ფულის საშოვნელად.

გახსნილი, თავისუფალი ხალხი ვართ, ევროპისკენ რომ გვინდა სულ იმიტომ, რომ ჩვენთან ქალიშვილობის ინსტიტუციც აღარ არსებობს.

რომ გვკითხოთ, გენდერული თანასწორობაა ქალი რომ მუშაობს იმიტომ, რომ კაცი სამსახურს ვერ შოულობს.

ბავშვებს ისე ვზრდით, მერე დედა არ აგინონო, შვილი ხომ თვითონ იტყვის ჩემი დედა…

ყველაფერი ვიცით, ყველაფერი გაგვეგება.

ყველანი თბილისელები ვართ, იმიტომ რომ ჩვენი ფესვების დავიწყება ადვილია.

რომ გვკითხოთ, სტუმართ-მასპინძლობა ჩვენზე კარგად ვინ იცის, ჩვენ ხომ არც დიდი ქეიფის მერე ვაგინებთ – ამის ჩამოსულიო…., არც ფულებს ვახარჯინებთ, არც ზურგს უკან  დავცინით.

ახალი მთავრობა გვინდოდა არა იმიტომ, რომ  სათავეში მილიარდები ტრიალებს და დაგვირიგდება.

რომ გვკითხოთ მეოცნებე ხალხი ვართ, მერე რა, რომ ოცნება არ მუშაობს..

რომ გვკითხოთ, შეუჩვეველ ჭირს შეჩვეული ჯობია, იმიტომ რომ ჩვენი მოსაწონი მმართველი ვერ მოიძებნა.

რომ გვკითხოთ, კაი კაცობაც და ქალობაც სისხლში გვაქვს, იმიტომ, რომ კაცი ვიცით შრომისმოყვარე, ქალი ვიცით პატიოსანი.

რომ გვკითხოთ სიყვარულის ქვეყანა ვართ, იმიტომ, რომ ერთმანეთი არ გვძულს, სინათლე გვიყვარს, მერე რა, რომ ბნელები ვართ.

ახლა მე გკითხავთ, ჩვენისთანა ბედნიერი,  განა არის სადმე ერი?!

ავტორი: ბელა არუთინოვი

გიორგი მშვენიერაძე – “თავისუფლება, როგორც თანასწორობის წინაპირობა”

კარაჭედილი ტოლერანტობა

get_imgავტორი: ქეთევან კანდელაკი

10 სექტემბერს ქობულეთში მუსლიმური მედრესეს, სასწავლებლის მშენებლობა კარზე ღორის თავის ჩამოკიდებით გააპროტესტეს. როგორც ჩანს, იქაურმა მართლმადიდებელმა ქართველებმა „ქართველობის წართმევის“ საფრთხე დაინახეს. ამ ამბის გაგონებისას ილიას ეს ფრაზა გამახსენდა „ქართველმა, თავისი სარწმუნოებისთვის ჯვარცმულმა,  იცის პატივი სხვისი სარწმუნოებისაც“ – ნეტა დღეს რას იტყოდა-მეთქი ვიფიქრე.

ბოლო დროს ქვეყანაში ისეთი ამბები ხდება, ქართველების ტოლერანტულობის გასამყარებელი არგუმენტების მოპოვება მიჭირს. მედრესეს წინ ცხოველის დაკვლა და “მამაო ჩვენოს” ფონზე აქციის ჩატარება – კადრები, რომელიც ვნახე სახელშეუფერებელია. არანაკლებ მძიმე მოსასმენია იმ ადამიანთა კომენტარები, რომლებიც მუსლიმთა  პანსიონატის გახსნას აპროტესტებდნენ. მათი განცხადებით, მართმადიდებელთა უფლებები ირღვეოდა, ვინაიდან შენობაში, რომლის კარიც მუსლიმებს ღორის თავით შეუმკეს, მუსლიმ ბავშვთა სასწავლებელი იხსნებოდა. რატომ ზღუდავს პანსიონატის გახსნა მართლმადიდებელთა უფლებებს, ვერ მივხვდი.

დისკრიმინაციის ასეთი ფორმა ერისთვის, რომელიც მართმადიდებლად მიიჩნევს თავს და ღვთისმშობლის წილხვედრობით საუკუნეებია ამაყობს, საკმაოდ არაადეკვატურია.

ფაქტია, რომ პრობლემა არსებობს ყველგან, ქალაქში, სოფელში, უნივერსიტეტში, უბანში, სკოლაში, ქუჩაში… ჩვენ არცერთ სადღეგრძელოში არ გვავიწყდება ჩვენი მრავალეთნიკურობა, თუმცა სიძულვილი, აგრესია, რბევა, დევნა და სხვა არაჰუმანური გამოვლინებები სხვა მრწამსის ადამიანის მიმართ მაინც გვახასიათებს.

ადამიანები, რომლებიც ამგვარ სიძულვილს გამოხატავენ, არ ფიქრობენ რა შედეგებამდე შეიძლება მივიდეს საზოგადოება მათი ქმედებების გამო. სამწუხაროდ, საქართველოში არც ისე ცოტა მოიძებნება, რომელთა ინსპირირებაც ძალიან მარტივია მსგავსი ქმედებებით. არც იმის შეხსენება გვჭირდება, რომ კონფლიქტი პოლიტიკურ თუ რელიგიურ საფუძველზე მხოლოდ ნეგატიურის მომტანია.

არადა, დასაწერად რა მარტივია – ჩვენ ყველანი თანასწორები და ვართ, უბრალოდ პატივი უნდა ვცეთ ერთმანეთს.

გიორგი მშვენიერაძის ლექცია – თავისუფლება, როგორც თანასწორობის წინაპირობა

პარასკევს, 12 სექტემბერს 20:00 საათზე „ლიბცენტრი“ გამართავს გიორგი მშვენიერაძის საჯარო ლექციას

თავისუფლება, როგორც თანასწორობის წინაპირობა

დასწრება თავისუფალია.

საკონტაქტო ინფორმაცია:

მისამართი: Conference Hall, რუსთაველის 31 მელიქ აზარიანცის სახლის უკანა მხარე

ვარდების რევოლუციის მოედანი (ველოსიპედის ძეგლის პირდაპირ)

ტელეფონი: 2 98 22 51

e_mail: liberalismcenter@gmail.com

გიორგი მშვენიერაძე

ლიბცენტრი იწყებს სტუდენტთა მიღებას

საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიასთან არსებული „ლიბერალიზმის სასწავლო ცენტრი“ აცხადებს სტუდენტთა მიღებას.

პროექტის მონაწილეები ექვსი თვის განმავლობაში მოისმენენ საჯარო ლექციებს ადამიანის უფლებებზე, სამოქალაქო საზოგადოებაზე, ლიბერალიზმსა და დემოკრატიასთან დაკავშირებულ თემებზე, მონაწილეობას მიიღებენ დისკუსიებში, მოიძიებენ ინფორმაციას სადისკუსიოდ შერჩეულ თემებზე და არგუმენტირებულად დაასაბუთებენ საკუთარ პოზიციას, გარდა ამისა მოამზადებენ ტოქ შოუ LibTime-ს და შექმნიან ჟურნალისტურ მასალებს, დაწერენ პოსტებს სხვადასხვა თემაზე, რაც განთავსდება ცენტრის ბლოგზე http://liberalizmi.wordpress.com/.

კანდიდატი უნდა იყოს ბაკალავრიატის ნებისმიერი ფაკულტეტის სტუდენტი ან დამამთავრებელი კლასის მოსწავლე.

პროექტში მონაწილეობა უფასოა და აქტივობები 2014 წლის სექტემბრიდან დაიწყება.

მსურველებმა გამოაგზავნონ CV და სამოტივაციო წერილი ელექტრონულ მისამართზე liberalismcenter@gmail.com. სათაურის ველში გთხოვთ, მიუთითეთ პროექტის დასახელება. სამოტივაციო წერილი არ უნდა აღემატებოდეს 300 სიტყვას.

განაცხადის შეტანის ბოლო ვადა:  2014 წლის 1 აგვისტო

შერჩეულ აპლიკანტებთან გაიმართება გასაუბრება.

***

ლიბერალიზმის სასწავლო ცენტრი საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის პროექტია, 2013 წლის თებერვლიდან ხორციელდება. პროექტში მონაწილეობა უკვე მიიღო 60-მა სტუდენტმა. მათ მიერ შექმნილი მასალები იტვირთებოდა ბლოგზე, ჩატარდა არაერთი საჯარო ლექცია, ასევე მომზადდა გადაცემა LibTime, რომელთა ნახვა შესაძლებელია ცენტრის YouTube Channel-ზე http://www.youtube.com/user/liberalismcentre.

საკონტაქტო ინფორმაცია:

მისამართი: თბილისი, კალისტრატე ცინცაძის ქუჩა 6/7

ტელეფონი: 298 22 51

BLOG: liberalizmi.wordpress.com

e_mail: liberalismcenter@gmail.com

Youtube: http://www.youtube.com/user/liberalismcentre

Facebook: https://www.facebook.com/liberalism.center?ref_type=bookmark

twitter: @Libcenter

cropped-35011_141415956034974_2069158335_n.jpg

თამარ კორძაიას ლექცია სიძულვილის ენის შესახებ

თამარ კორძაიას ლექცია – სიძულვილის ენა, როგორც განვითარების შემაფერხებელი ფაქტორი

შაბათს, 28 ივნისს 19:00 საათზე „ლიბცენტრი“ გამართავს თამარ კორძაიას საჯარო ლექციას

სიძულვილის ენა, როგორც განვითარების შემაფერხებელი ფაქტორი

დასწრება თავისუფალია.

საკონტაქტო ინფორმაცია:

მისამართი: Conference Hall, რუსთაველის 31 მელიქ აზარიანცის სახლის უკანა მხარე

ვარდების რევოლუციის მოედანი (ველოსიპედის ძეგლის პირდაპირ)

ტელეფონი: 2 98 22 51

e_mail: liberalismcenter@gmail.com

თამარ კორძაია

,,სინათლე ჩვენს ფანჯრებში’’

werte_en

ავტორი: ირინა გურგენაშვილი

ზღვაში წვეთია ისტორიისთვის 70 წელი, მაგრამ თვითონ ზღვაა აზროვნების ფორმაციისთვის ეს დრო. ,,საბჭოთა კავშირმა“ დიდი ,,მემკვიდრეობა“ დაგვიტოვა, ,,მემკვიდრეობა“, რომლის ზიდვაც მძიმე ტვირთია ევროპისკენ მომზირალი ქართველისთვის.

არ მიცხოვრია და არ ვიცი, რას ნიშნავს, როცა არ გაქვს საკუთრების უფლება, არ გაქვს საკუთარი შეხედულებისამებრ ცხოვრების განკარგვის ნება, არ გაქვს უფლება რეალიზებული იყო, შენთვის მისაღებ გარემოში. არ ვიცი რას ნიშნავს ჩაკეტილი საზღვრები, არ ვიცი რა არის ვაკუუმში სუნთქვა. არც 37 მანეთად მიფრენია და არც წითელი ყელსახვევით განმიცდია ერთნაირობის ,,ნეტარი“ შეგრძნება, მაგრამ მინახავს ამ სივრცით ბედნიერი, ნოსტალგიური სულისკვეთებით განმსჭვალული ადამიანები.

არ მინდა კრიტიკის ქარცეცხლში გავატარო ისინი, არც მაქვს ამის ნება და მითუმეტეს, სურვილი. არც ილიას საქართველოში მიცხოვრია და ვერც იმ ეპოქის სუნს ვერ შევიგრძნობ ცხადად, თუმცა უნდა ითქვას, რომ  ჩემთვის ის შორეული, ბუნდოვანი წლები გაცილებით ძვირფასია, ვიდრე დახავსებული ,,თავისუფალი კავშირის“ ფსევდო ღირებულებები.

ვის არ სდომებია წარსულში მოგზაურობა, ნებისმიერი ეპოქის საკუთარ გულსა და ტყავზე გამოცდა, ისტორიის ყოველ გაყვითლებულ ფურცელში ჩაძრომა, მაგრამ არასდროს მქონია საბჭოთა დროში დაბრუნების სურვილი.  ვერ ვნახავდი საკუთარი უბედურებით ბედნიერ საზოგადოებას. მე მინდა ვნახო საქართველო მეცხრამეტე საუკუნეში, მინდა ვნახო დოდაშვილი, ყიფიანი, ჭავჭავაძე, მამაცაშვილი, მესხი… მინდა მინდა გავიგო იმპერიალიზმის მარწუხებში მოქცეული ქართველების ევროპული გულისცემა.

თუმცა არა მარტო მე, მინდა იმ საზოგადოებამც, რომლის უშუალო ნაწილადაც მოვიაზრებ თავს, ნახოს და გააცნობიეროს რომ ევროპა ადამიანის პატივისცემაზე აგებული ღირებულებათა სისტემაა. მე არ ვაიდიალებ ევროპას, როგორც რეგიონს, მე მათ მიერ აღიარებული თავისუფლების მწამს. მე მონტესკიეს, რუსოს, დიდროს, ბაირონის, გოეთეს ევროპის მწამს და არა იმ გავრცელებული აზრის, რომ ევროპა ,,აღვირახსნილობაა“, მე საქართველოს ევროპული მომავლის მწამს – არა, როგორც რეგიონის, არამედ როგორც მსოფლმხედველობის.

ჯერ კიდევ XIX საუკუნეში ილია და მისი თანამოაზრეები ამტკიცებდნენ ლიბერალური-დემოკრატიის აუცილებლობას, ჩაკეტილი მენტალობის საზოგადოების განმანათლებლობის საჭიროებას და მათ განვითარებას.

დღეს, საუკუნე გავიდა ,,თერგდალეულების“ მოძღვრებების ზეიმიდან, წესით წინ უნდა წავსულიყავით, ჩვენი წარმატების ბიძგი უნდა ყოფილიყო მათი შრომა,  მაგრამ რა? დემოკრატიის, ურთიერთპატივისცემის, ლიბერალიზმის ნაცვლად, ტოტალიტარიზმს ვგლოვობთ. ძალით ევროპელები, ყოველი ნაბიჯის შემდეგ კილომეტრით ვიხევთ უკან. ვერ ვსწავლობთ, რომ ნიუანსებში განსხვავება არ გვაძლევს პიროვნების ჩაგვრის უფლებას, რომ ყველა რაღაც ნიშნით ვართ უმცირესობა, ყველა ინდივიდი ვართ, ჩვენი ნაკლითა თუ ღირსებებით.

მაგრამ, მიუხედავად ყველაფრის, ბედნიერი ვარ, რომ შემიძლია ვწერო, ვილაპარაკო და თუ საჭიროა ვიყვირო ის სიმართლე, რომლისაც მე მწამს და თუ ამას ვინმე პროპაგანდად ჩამითვლის, დაე, ვიყო ,,ბინძური’’ ევროპის ღირებულებების გამავრცელებელი.

მე მჯერა, რომყველა ის ადამიანიც, ვინც ცდილობს არ შეურაცხყოს განსხვავებული, სინათლეა დერეფნის ბოლოს.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 3,006 other followers

%d bloggers like this: